Communicatie.. is meer dan alleen praten. Ook luisteren is erg
belangrijk. Dat alleen kan al een hele opgaaf voor iemand zijn. En let
wel, je mond houden tijdens een gesprek, houdt niet per definitie in dat
je ook luistert. Luisteren is echt horen wat iemand zegt en erop
anticiperen.
Definitie communicatie :
een ongehinderde verbinding tussen mensen ten behoeve van het overdragen
van meningen, gedachten, ideeën, gevoelens. ( bron
http://www.encyclo.nl )
Vele onenigheden en zelfs ruzies komen voort uit een mis-communicatie.
Waar gaat het mis, de communicatie? Juist, bij het niet actief
luisteren. Okay, klinkt leuk allemaal, maar hoe luister je actief?
Actief luisteren begint door dicht bij jezelf te zijn en te blijven. Dit
betekent niet dat je het alleen over jezelf moet gaan hebben of alles
op jezelf moet betrekken. Nee, dit houdt in dat je je bewust bent van je
eigen ik. Er helemaal zijn. Verbinding maken met jezelf.
Vaag? Zo klinkt het wellicht wel, maar is het niet.
Start eens met vanuit de ik-vorm te praten. Dus, je hebt een gesprek
met iemand. Diegene zegt iets tegen je waar jij het niet mee eens bent.
Negen van de tien mensen reageren in zo'n situatie met “dat is niet zo”
in plaats van “ik zie dit anders”. All about the tone off voice..
Bij de eerste zin “dat is niet zo”, kan iemand zich aangevallen voelen.
Diegene hoeft er nog niet aangevallen op te reageren, maar de toon is
gezet, en deze toon bepaald de rest van het gesprek.
Als je de tweede zin gebruikt, “ik zie het anders”, is dat niet zo. Dit, omdat je het bij jezelf houdt.
Reageert iemand wel geïrriteerd, dan heeft dit met diegene zelf te maken
en kun je het ook makkelijker daar laten waar het hoort. (dat heeft dan
vaak weer te maken met verwachtingspatronen, daar Blog ik ook nog wel
een keer over)
Mee eens, dit klinkt wel wat als muggenzifterij, maar ik kan je
verzekeren dat het veel zal schelen in de aanvaringen die je doorgaans
zult ervaren. Je zult merken dat je aanzienlijk minder aanvaringen zult
hebben wegens het feit dat je vanuit jezelf praat. Iedereen heeft
namelijk het recht om een eigen mening te hebben. De ander voelt zich
hierdoor minder aangevallen en zullen er minder mis-communicaties
ontstaan.
Ook praat men vaak in de je-vorm, alsof het niet meer over zichzelf
gaat. Voorbeeld: “Dan zit je te eten en denk je bah, wat smaakt dat
vies” en maakt het dus algemener, terwijl het vaak zaken betreft die
helemaal niet zo algemeen zijn. In dit voorbeeld is het letterlijk een
kwestie van smaak en smaak is zeer individueel. Praat vanuit de ik-vorm,
dus “Dan zit ik te eten en denk ik bah, wat smaakt dat vies!”
Dit heeft te maken met het feit dat zodra je vanuit de ik-vorm gaat
praten over hetgeen jij beleeft hebt, je dit ook (weer) echt voelt, en
dus al direct dichter bij jezelf staat. En zodra je meer dichter bij
jezelf staat, kun je ook beter luisteren. Cirkel rond.
En actief communiceren, dus vanuit dichter bij en vanuit jezelf, kan ook
inhouden dat je soms tegen iemand kunt zeggen dat je voelt dat je niet
echt luistert. Niet leuk voor de ander, maar wel respectvol.
Ga maar eens proberen en kijk of het scheelt.
|




