|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Friday, February 10, 2012 9:10 AM
 Ik krijg regelmatig cliënten in mijn praktijk met de
vraag “ik kan geen keuze maken, wat kan ik daaraan doen?” Ten eerste, je
maakt iedere seconde van de dag een keus! Alleen al die realisatie kan
helpen bij het bewust maken van jezelf.Dan ben ik automatisch bij het tweede punt gekomen, want dat is in
mijn optiek de bewustwording van jezelf. Pas als jij je bewust bent van
jezelf, kun je de keuze maken die
bij je hoort. Nogmaals, iedere seconde van de dag maak je een keus. Of
het de keus is die bij je past, of waar jij je goed bij voelt is nog
maar de vraag. |
|
|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Thursday, February 09, 2012 9:03 PM
 Wat vaak als moeilijkst wordt ervaren, is het dialoog aangaan met 'het
spook uit het verleden'. Dit kan iedereen en van alles zijn, dus ook
iemands ouders.Ik noem het 'spook', omdat het als iets engs gezien wordt. Dus juist
ouders behoren vaak tot die 'enge' categorie, wegens de loyaliteit die
men heeft jegens hen, Ook wordt er vaak als reden opgegeven' ik kan ze
toch niet meer veranderen', dus zien ze het als nutteloos. Vaak is dit
overigens een drogreden om de dialoog niet aan te hoeven gaan. |
|
|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Thursday, February 09, 2012 8:39 PM
 Ik merk dat mensen snel geneigd zijn om te denken dat als
ze een dal hebben, dat ze depressief zijn, maar zodra ze een piek
hebben, bijna richting euforisch worden. En dat, terwijl pieken en dalen
er ook bij horen. Het betekent dat je voelt, dat je leeft en dat je
mens bent. Wees ook mens, of beter: durf mens te zijn!Maar dat is het hem nou vaak. Durf je mens te zijn? Durf je fouten te
maken? Durf je te vallen om vervolgens weer op te staan? Hoe vaak laat
jij je niet beïnvloeden door wat een ander van je denkt. |
|
|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Thursday, January 19, 2012 5:06 PM
“Ja maar…..”, een eeuwenoude zin die alles wat ervoor gezegd is eigenlijk wat teniet kan doen overkomen.
Bijvoorbeeld “Ik snap wat je zegt, maar…”.. kan suggereren dat er helemaal niet gesnapt wordt wat er gezegd is. Eigenlijk is het simpel op te lossen. Vraag, als je denkt dat iemand
niet heeft begrepen wat je bedoeld, of diegene heeft begrepen wat je
hebt gezegd. Dan hoeft iemand het nog niet met je eens te zijn, maar je
weet wel dat hetgeen je hebt gezegd, goed is ontvangen. Wat ik me afvraag als je ‘ja, maar…’ zegt; heb je dan echt begrepen
wat er gezegd is door de ander? |
|
|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Thursday, January 12, 2012 9:58 PM
 Angst is een basaal gevoel dat ergens voor dient. Dus
eigenlijk een hele goede emotie. Daar moet in mijn optiek ook naar
gehandeld worden. Als je bijvoorbeeld bang bent voor spinnen, kan heel
de wereld zeggen dat het onzin is, alleen voor jou met je spinfobie is
dit geen onzin. Juist als er vaak genoeg tegen je gezegd wordt dat je er
niet bang voor moet zijn, wordt de angst als een ware een soort taboe.
Er kan door deze taboe schaamte bij komen kijken en schaamte zorgt
ervoor dat je het niet (meer) bespreekbaar maakt. |
|
|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Tuesday, January 10, 2012 10:08 AM
 Ken je ze? Feestjes waar van die pijnlijke stiltes
vallen. Je zit in een kring, al akelig genoeg eigenlijk, en dan zegt er
ineens niemand meer wat..Wat doe jij?Ben
jij degene die wat om zich een gaat zitten kijken, oogcontact
vermijdend, vrezend dat jij het volgende gespreksonderwerp bent?
Of voel je jezelf wel op je gemak onder welke situatie dan
ook? Of ben jij juist de gangmaker, de entertainer, op dit soort
momenten?
Ik behoor(de) tot de laatste categorie.. Ik kan niet zo goed tegen
stiltes. |
|
|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Tuesday, January 10, 2012 10:05 AM
 Als je veroordeeld, zegt dit altijd iets over jezelf als veroordeler.
Je hebt een mening, een idee, een smaak.. Dat mag en kan
uiteraard altijd en is niks mis mee. Alleen een ander heeft dit net zo
goed. Als je dit veroordeeld, zegt dit altijd dus iets over jou als
veroordeler.
Je constateert iets (bijvoorbeeld ‘dat meisje heeft rood haar’).
Zodra je er een mening, smaak of idee over hebt (bijvoorbeeld ‘ik vind
rood haar niet mooi’), is dat een oordeel.
Iedereen heeft een oordeel. Dit is ook helemaal prima. |
|
|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Tuesday, December 27, 2011 10:01 AM
Communicatie.. is meer dan alleen praten. Ook luisteren is erg
belangrijk. Dat alleen kan al een hele opgaaf voor iemand zijn. En let
wel, je mond houden tijdens een gesprek, houdt niet per definitie in dat
je ook luistert. Luisteren is echt horen wat iemand zegt en erop
anticiperen.Definitie communicatie : een ongehinderde verbinding tussen mensen ten behoeve van het overdragen
van meningen, gedachten, ideeën, gevoelens. ( bron
http://www.encyclo.nl ) Vele onenigheden en zelfs ruzies komen voort uit een mis-communicatie. |
|
|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Tuesday, December 27, 2011 9:58 AM
 De meeste mensen geven graag. Vaak liever dan ontvangen. Wat niet beseft
wordt, is dat zodra je alle energie in het geven steekt, je deze zelfde
energie niet ook nog in het ontvangen kunt steken. En zodra je niet
ontvangt, ontneem je de ander om te kunnen geven. Dus iets wat jij zelf
zo fijn vindt om te doen, kan de ander niet doen.Veel geven staat heel nobel, alleen... vaak komt veel geven voort uit de
reden dat deze mensen het moeilijk vinden om te ontvangen. Wat belangrijk is, is de balans tussen geven en nemen. |
|
|
Anouk van Duren: Post geplaatst op Tuesday, December 27, 2011 9:45 AM
In mijn praktijk maak ik heel vaak mee dat mensen kwetsbaarheid associëren met zwakte..En dat, terwijl kwetsbaarheid juist heel sterk is.Waarom is dat? Als je jezelf kwetsbaar op stelt, houd dit in dat je heel dicht bij
jezelf staat. En als je heel dicht bij jezelf staat, sta je als het ware
zij aan zij met jezelf. Jij bent wie je bent, je bent niet iemand anders. Als jij je in jezelf geloofd, voel je je sterk. Iemand anders mag en kan wel iets anders denken en dat is ook helemaal
prima. Maar jij mag en kan dit dus ook en dan is het eveneens prima. |
|
